19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਕਲੈਂਗ ਸ਼ਹਿਰ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਵਪਾਰਕ ਕੇਂਦਰ ਬਣ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਿੱਖ ਫੈਡਰੇਟਡ ਮਲਾਯ ਸਟੇਟਸ ਪੁਲਿਸ ਵਿੱਚ ਕਾਨੂੰਨ ਅਤੇ ਕਾਇਦੇ ਨੂੰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਸਨ। ਧੀਰੇ ਧੀਰੇ ਹੋਰ ਸਿੱਖ ਵੀ ਕਲੈਂਗ ਆ ਕੇ ਵੱਸਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਹ ਚੌਕੀਦਾਰ, ਸਾਹੂਕਾਰ, ਡੇਅਰੀ ਕਿਸਾਨ, ਬੈਲਗੱਡੀ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਡਰਾਈਵਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ।

ਸਨ 1900 ਤੱਕ ਕਲੈਂਗ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 50 ਸਿੱਖ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲਗਭਗ 500 ਵਰਗ ਫੁੱਟ (46 ਵਰਗ ਮੀਟਰ) ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ। ਪਹਿਲਾ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬ ਲੱਕੜ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਛੱਤ “ਅਟਾਪ” (ਘਾਹ ਫੂਸ) ਦੀ ਸੀ। ਸਨ 1931 ਵਿੱਚ ਇਸ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਸਰਕਾਰੀ ਤੌਰ ਤੇ ਸਿੱਖ ਟੈਂਪਲ ਰਿਜ਼ਰਵ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

ਸਨ 1930 ਤੱਕ ਕਲੈਂਗ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਆਸ ਪਾਸ ਲਗਭਗ 200 ਸਿੱਖ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬ ਵਧ ਰਹੀ ਸੰਗਤ ਲਈ ਛੋਟਾ ਪੈਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਇਸ ਲਈ 1933 ਤੋਂ 1934 ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ ਮੂਲ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਦੋ ਮੰਜ਼ਿਲਾ ਲੱਕੜ ਦੀ ਇਮਾਰਤ ਬਣਾਈ ਗਈ ਜਿਸ ਦੀ ਛੱਤ ਟਾਇਲਾਂ ਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਜ਼ਮੀਨ ਦਾ ਖੇਤਰਫਲ ਵਧਾ ਕੇ 1,200 ਵਰਗ ਫੁੱਟ (110 ਵਰਗ ਮੀਟਰ) ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।

ਸਨ 1972 ਵਿੱਚ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ ਖੇਤਰਫਲ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਲਗਭਗ 600 ਵਰਗ ਫੁੱਟ (180 ਵਰਗ ਮੀਟਰ) ਦਾ ਵਾਧਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਇਮਾਰਤ ਦੀ ਮੁਰੰਮਤ, ਨਵੀਨੀਕਰਨ ਅਤੇ ਸੁਧਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

ਸਨ 1985 ਤੱਕ ਕਲੈਂਗ, ਕਾਪਾਰ, ਮੇਰੂ, ਕੁਆਲਾ ਸੇਲਾਂਗੋਰ ਅਤੇ ਬਾਂਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਲਗਭਗ 1,200 ਸਿੱਖ ਧਾਰਮਿਕ ਸਮਾਗਮਾਂ ਲਈ ਕਲੈਂਗ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਵੱਡੀ ਜਗ੍ਹਾ ਦੀ ਲੋੜ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਈ ਪਰ ਪੁਰਾਣੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਵਾਧਾ ਕਰਨ ਲਈ ਹੋਰ ਜ਼ਮੀਨ ਉਪਲਬਧ ਨਹੀਂ ਸੀ।

ਅਖ਼ੀਰਕਾਰ ਅਗਸਤ 1989 ਵਿੱਚ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਕਲੈਂਗ ਦੀ ਸਿੱਖ ਸੰਗਤ ਨੂੰ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਏਕੜ ਜ਼ਮੀਨ ਦਾ ਨਵਾਂ ਟੁਕੜਾ (ਲਾਟ ਨੰਬਰ 970) ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ। ਇਹੀ ਥਾਂ ਅੱਜ ਦੇ ਮੌਜੂਦਾ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਹੈ।